Uncategorized

MERKEZ HATTI :)

Bugün benimde çok yakındığım ve değiştirmek için çaba gösterdiğim bir konudan bahsedeceğim.

Bencil olmak ile hayatının merkezine kendini koymak arasında çok fark var. Bu konuyu şöyle örneklendirebilirim, bencil bir insan kendini hayatının daha çok merkezine değilde tamamına koyar, ne yaparsa menfaat uğruna yapar ve sadece kendi için yaşar. Hayatının merkezine kendisini koyan insanlar ise kendi hayatından ödün vermemek şartıyla başkalarını da düşünür ve açık görüşlüdür. Şimi tamamlamamı da yaptığıma göre asıl konuya gelebiliriz.

Yaşamamızı sürdürebilmemiz için hayatımızın merkezinin dolu olması gerekir. Hayatımızın merkezine ya kendimizi ya da başka birini koyarız. Tabi ki her zaman merkeze kendimizi yerleştirmek daha sağlıklı olacaktır. Bir diğer seçenek olan merkeze başka birini koymak yaşamamakla eşdeğerdir çünkü tüm düzen kendi ruhumuz adına çalışır. Biz gidip kendimizi değilde başka birini merkeze yerleştirirsek yaşamaktan zevk almayız.

Eğer sizde başkalarını hayatınızın merkezine koyarsanız bunun getirdiği etkenler sonucunda hem kendinize hemde etrafınızdaki insanlara zarar vermiş olursunuz.

Örneğin; annenizi hayatınızın merkezine koydunuz. Buda annenizi kendinizden daha değerli görüyorsunuz demek oluyor. Bir süre sonra bu olay kaybetme korkusu yaratacak ve ilerledikçe anksiyete (kaygı bozukluğu) hastalığına kadar gidecektir. Siz bunu gerçekten değer verdiğiniz için yapıyorsunuz ancak kendinize de karşı tarafa da zarar vermiş oluyorsunuz. Siz karşı taraf için kendinizi feda edince mutsuz olacaksınız ve karşı taraf sizin mutsuzluğunuzdan dolayı daha çok üzülecek.

Örneğin; bir baba çocuğu için yaşarsa bu mutsuz olacağı anlamına gelir. Çocuk da babasının bu halini görünce hem çok fazla minnet duygusu oluşturur, hemde babasının mutsuzluğu onu kahreder. Bu senaryo çok duygusal ama acı vericidir. Ama senaryoyu biraz değiştirip babanın hayat merkezine kendisini koyarsak, baba mutlu olduğu için daha çok enerjiye sahip olur ve hem hayattan zevk alır, hemde çocuğuna daha fazla ilgi gösterebilir. Bu senaryo bana daha cazip geliyor doğrusu.

Yaşadığımız hayat ortalama 60-80 yıl arasında değişiyor. Bize verilmiş sınırlı bir zaman var ve bu zamanı en iyi şekilde değerlendirmemiz gerekiyor. Lütfen sende böyleysen hayatı kendine ve sevdiklerine zehir etme ve sınırlı zamanını dolu dolu yaşa. Çünkü insanlar yaşamak için varolmuş ve varolmak için yaşamıştır

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir